قرآن را تعبير توانند و از پيغمبر باوضوح سخنگو باشند هر كس بميرد و آنها را بامامت نشناسد چون زمان جاهليت مرده است براستى ورع ، عفت ، صدق ، صلاح ، اجتهاد ، اداء امانت به نيك و بد ، طول سجود شبزنده دارى و بر كنارى از محرمات و انتظار فرج با صبر و خوشصحبتى و خوش همسايگى در آنها ثابت بود تميم بن بهلول گويد اين حديث را ابو معاوية از اعمش از جعفر بن محمد ( ص ) در موضوع امامت عينا براى من روايت كرد . 10 - مفضل بن عمر از امام ششم روايت كرده است كه فرمود نزديكترين و پسنديده ترين حالت بندگان بخداى عز و جل آنگاه است كه حجت خدا ناپديد گردد و بر آنها آشكار نباشد و جايش را ندانند و با اين حال بدانند كه احجج و بينات خدا از ميان نرفته است در اين وقت هر بام و شام در اميد فرج باشيد ، سخت ترين خشم خدا بر دشمنانش آنگاه باشد كه حجت خدا ناپديد شود و بر آنها آشكار نباشد ، خدا دانسته است كه دوستانش در شك نيفتند و اگر ميدانست كه شك ميكنند يك چشم بهم زدن حجت خود را از آنان نهان نميداشت ، اين در موقعى باشد كه سر كار بدترين مردم باشند . 11 - مفضل بن عمر گويد شنيدم امام صادق مىفرمود هر كس بانتظار ظهور امام بميرد چون كسى باشد كه در خيمه مخصوصى قائم با او باشد نه بلكه چون كسى است كه در خدمت رسول خدا ( ص ) شمشير زده باشد .